het.yzeren.koor

3x!13 (USA)

2011-04-23T00:02:00.008+02:00

3x!13 (pronounce as "Exile") is the creative alias of prolific Charlotte-based musician Frank Wee. He owns 13 guitars, which he uses to create his personal blend of electro-acoustic music; among other styles, he's tagged on his Last.FM userpage as apocalypse pop, cyberpop, digipop, indietronic, post-rock and trip-hop. His music is intensely personal, moody and so very, very diverse.

He released a free double album, "A Summer Spent Inside", through eclectic-in-a-good-way netlabel PostUnder. It's been a personal favorite of mine for about four years now; I especially enjoy listening to it during sunrise after a night of intense introspection. I only found out several months ago that he's been steadily releasing both new material as well as his back catalogue: there were 12 releases waiting for me, with more on the way!

In addition to the album downloads below, you can get his latest unreleased tracks through his SoundCloud and his ReverbNation pages. In 2009, 3x!13 took to the stage for the first time; I've embedded a video from one of his live shows below:

If you like your music varied, personal, lo-fi and completely unpretentious, with lyrics that really touch your soul, definitely give 3x!13 a listen. I recommend starting with "A Summer Spent Inside" to get a good idea of his sonic versatility. To give you an inkling of the capital-Q Quality of the material he puts out: the album been reviews by eight people, and ALL of them rated it five stars. Check out 3x!13, and get sucked into his world. It's a beautiful place to be; no other artist tickles my brain like he does.

You can download SXB10, 13, 14, 15, 16, 17 & 18 from 3x!13's Last.FM page, but only as separate MP3 files. Because these files aren't numbered, they'll play out of order unless you rename them first. To save you the effort of downloading the individual tracks and renaming them, I've taken the liberty of adding the track numbers to the files, adding them to .rar archives and uploading them to my Mediafire.com account.

3x!13 - A Summer Spent Inside [Double Album]

Release Page
Download Release (Archive.org)
Download Release (CD1) (Mediafire.com)
Download Release (CD2) (Mediafire.com)

3x!13 - Visions Concerning Failure [EP]

Release Page (Archive.org)
Download Release (Archive.org)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - Visions Concerning Achievement [EP]

Release Page (Archive.org)
Download Release (Archive.org)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - Let Us Cross The River And Then... Sit In The Shade Of The Trees [Album]

~~Release Page~~ (Not available)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB03: Jukebox [EP]

Release Page (Archive.org)
Download Release (Archive.org)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB10: Dinner For Two (My Date With The Microwaveable Plastic Tray) [Album]

Release Page (Last.FM)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB13: TBA (The Ballistic Airless) [Album]

Release Page (Last.FM)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB14 [EP]

Release Page (Last.FM)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB15: Stamifm [EP]

Release Page (Last.FM)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB16: Murderess [EP]

Release Page (Last.FM)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB17: Underground Lakes [EP]

Release Page (Last.FM)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB18: FYR (Part 1) [EP]

Release Page (Last.FM)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - SXB19: Remix Ya Mama [EP]

~~Release Page~~ (Not available)
Download Release (Mediafire.com)

3x!13 - Unreleased Tracks [Singles]

~~Release Page~~ (Not available)
Download Tracks (Mediafire.com)

Piscis (MEX) 2009 UPDATE

2009-06-14T15:48:00.006+02:00

Piscis is Arturo Ortega, eigenaar van Mexicaans netlabel A.M.P. Records. A.M.P. staat hier natuurlijk voor 'Amplified Music Pollution.'

Piscis (Spaans: "Vis") is ook erg vaag. Een bizarre opeenvolging van geluiden speelt parten met je zintuigen. Zinderende en klotsende geluiden geven elke seconde van elke plaat een totaal onlogische, maar erg lekkere textuur. Soms hoor je minutenlang een drone erachter, die opeens wegvalt en een gat achterlaat dat wordt opgevuld met een bijna electrische spanning. De muziek glijdt en glibbert alle kanten op, maar verliest nooit haar focus of progressie; geen twee seconden klinken hetzelfde. De productie is goed, érg goed.

Ortega haalt onder andere cymbalen, field recordings, verstoorde gitaren en een Chinese harp door zijn computer om tot een verslavende synthetische substantie te komen.

Speels, met scherpe randjes. Chaotisch harmonisch, als een processie van doorgedraaide kopieermachines in een kathedraal. Zijdezachte gevoelens gaan gestaag over in getik, geklik en geraas, volstrekt natuurlijk en organisch in hun overgang.

De hoeveelheid creativiteit en aandacht voor detail zijn buitengewoon. De albums zijn dan allemaal van een enorme sonische rijkheid. Proef, probeer en misschien raak je net zo hooked als ik.

Piscis heeft alleen netlabel-releases to nu toe, bij verschillende netlabels. Op archive.org kan je ze allemaal downloaden.

Piscis - Piscis EP (2005)

Release-pagina
Download

NEW! Piscis - Render Metafisico EP (2006)

Release-pagina
Download

Piscis - Uva Ulular (2006)

Release-pagina
Download

Piscis - Barco Portatil (2007)

Release-pagina
Download

Piscis - In the Room of a Singer EP (2007)

Release-pagina
Download

Piscis - Paisaje Interior (2007)

Release-pagina
Download

NEW! Piscis - Nocturnal EP (2008)

Release-pagina
Download

Piscis - Manzana (2008)

Release-pagina
Download

Piscis - Live at Estudios Garrapata (2008, Live)

Release-pagina
Download

NEW! Piscis - Ultragreen EP (2008)

Release-pagina
Download

NEW! Piscis - Arturo Viene Por Mi EP (2008)

Release-pagina
Download

NEW! Piscis - Black Maria EP (2009)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura (JAP)

2009-06-14T14:29:00.003+02:00

De muziekstijl van glitchjapanner Takeshi Nakamura (Myspace (Tokyo, Japan) is geschoeid op de muzikale leest van Ryoji Ikeda, Yellow Magic Orchestra en Kraftwerk. Een happige stamboom, dus. Nakamura houdt naar eigen zeggen van pasta en bescheidenheid - maar vooral van koffie, en dat is te merken aan zijn muziek. Glitchy en onvoorspelbaar, met door elkaar schuivende quasi-maatstructuren, krioelt zijn muziek onder je huid als de denkbeeldige kevers die een overdosis kinine vergezellen: net alsof je door een buitenaards sneeuwlandschap loopt met een godsonwaarschijnlijk teveel aan cafeïnebrouwsel op, dus. Metalige percussie & brombassen vergezellen een ziek gevoel voor compositie dat ik tot nu toe nauwelijks geëvenaard heb gezien. Er zít wel structuur in, maar duidelijk niet van Aardse oorsprong. Typisch Japans, dus.

Nakamura heeft intussen al elf (!!) releases op zijn naam staan, op allerlei verschillende netlabels. Tien ervan heb ik voor jou, de geliefde lezer, op kunnen sporen en hieronder gelinkt. Tien koude, kruipende EP's die allemaal goed zijn. Begin waar je wil beginnen, want álles is Gewoon Goed. Bij iemand als Nakamura is het lastig spreken over een algehele progressie van plaat tot plaat, omdat elk nummer goed geproduceerd is en een geheel eigen verhaal vertelt.

Zie het maar als een all-you-can-eat Sushi-bar: het kost geen klap, het is verschrikkelijk lekker en vooral: glaciaal galactisch exotisch.

Takeshi Nakamura - Emotion EP (2005)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - Eros, Grotesque, Nonsense EP (2005)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - Ordinary Days EP (2006)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - My Musical Shame EP (2006)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - Easy Listening EP (2006)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - Compudelic EP (2006)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - Inferior Articles EP (2006)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - Miscellaneous Goods EP (2007)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - Strange Animals EP (2007)

Release-pagina
Download

Takeshi Nakamura - Form EP (2007)

Release-pagina
Download

Tides (USA) & Giant (USA)

2008-09-12T21:48:00.006+02:00

Na een duistere & electronische excursie, begeven we ons nu weer op het stonerpad. Deze keer twee post-metal/stoner/'wedoennietaangenres' bands in één keer; beide bands zijn compatibel, en mogen dus ook op een split-EP elkaars handjes vasthouden.

Een tijdje terug besprak ik Rosetta op deze weblog. Beide bands vertonen overeenkomsten qua geluid. Hierover later meer.

Post-melancholic post-metal getting stoned with stoner rock.Zo heb je meteen een idee wat je kan verwachten.

De druk van de diepte. Alsof je in een bathyscaaf zit en omringd wordt door de onvoorstelbare uitgestrektheid van de oceaan, die je als een colablikje in elkaar kan persen. Laag na laag van gitaargolven; het gevoel dat je, wanneer het laatste nummer begint, de afgelopen drie kwartier een orkaan hebt doormaakt. Je komt er gelouterd, maar niet zonder kleerscheuren doorheen. De naam is toepasselijk.

De band begon als trio, maar er is sinds kort een electronicatovenaar bij gekomen. Ze hadden al accenten van Rosetta, en dat wordt nu alleen maar méér.

Een goed, informatief interview dat een goed beeld geeft van hoe de bandleden zijn? Ik heb geen idee waar je zoiets zou vinden.

Gegrap aside, het is best lastig om informatie over de band te vinden via Google. Niet alleen haalt last.fm drie artiesten onder de naam door elkaar, er zijn sowieso nogal wat artiesten met 'Tides' in hun naam. Maar als je dacht dat info over Tides niet echt voorhanden was, probeer dan wat over Giant op te zoeken:

Last.fm weet zich weer geen raad, en Discogs is ook al in de war: de band staat er meerdere keren op, maar niet met alle releases. Informatie is schaars. Gelukkig voor jullie ben ik nijver als ik stoned ben, daarom krijgen jullie één relevante plaat, en geen latin-house-anno-1992-achtige crap van een andere band met dezelfde naam.

Komisch genoeg staat het genre van Giant op hun MySpace aangegeven als 'kindermuziek'; ik zou het mijn kinderen wel aandoen, maar ik zou één van de weinigen zijn.

De muziek van Giant is dramatisch - en dat bedoel ik op een positieve manier: violen en piano's, met effecten overladen, dragen bij aan die sfeer. Dan begint de zanger opeens te schreeuwen, en het is voor de tweede keer op een dag alsof je naar Rosetta luistert. Prima(l) vocals, en de zanger beperkt zich niet alleen tot eerstgenoemde schreeuwende stijl. De drummer is ijzersterk en serveert het ene na het andere interessante ritme. Het is vaak vrij subtiel wat er gebeurt (dat is te danken aan de dikke distortie van de gitaren), maar zeer de moeite waard.

Is Tides melancholisch, dan is Giant zwartgallig. Je denkt: het is duidelijk waarom de bands besloten samen een EP op te nemen. Dan hoor je de EP, en hm...? Het is lichter materiaal dan je van beide gezelschappen zou denken. De wereld zit vol verrassingen...

Giant - Song (2006)

Proberen
Consumeren

Tides - Resurface (2005)

Proberen: Deel 1 Deel 2
Consumeren

Tides - From Silence (2006)

Proberen
Consumeren

Tides & Giant - Split EP (2008)

Proberen
Consumeren

Tzolk'in (BE)

2008-09-11T20:34:00.005+02:00

Deel twee in wat een serie wordt over Belgische duistere electronicawarlocks/trommelsjamanen. Er is meer dan alleen een Belgian connection: Nicolas Van Meirhaeghe (aka Empusae & lid van This Morn' Omina - tevens deel 1 in deze serie) heeft samen met Flint Glass het project Tzolk'in. Zo.

Tzolk'in is net als This Morn' Omina donker, met trommels en electronica. Maar waar This Morn' Omina (bij vlagen) hard en (altijd) monotoon is, is Tzolk'in (bij vlagen) speelser en (altijd) melodieuzer. Het is dezelfde jungle waar ook de eerder genoemde hippekoppensnellers didgeridooëren, maar dan de WNF-versie van die jungle, waar alles een wonder van moeder natuur is.

Het eerste album is bijna episch; het tweede album bijna mellow. Net als Shpongle baant Tzolk'in een eigen pad door het oeroude regenwoud van de transcendentale ritmes. Net als bij Shpongle is het nieuwere werk melodieuzer, alsof de maker zich méér thuis voelt in zijn groene omgeving. Wat eerst vechten tegen de begroeiing was, is nu moeiteloos aan een liaan door de bebossing zwengelen.

Zéér aan te raden als je van trippy, laid-back muziek houdt. Geniet ervan.

Tzolk'in - Self-titled (2004)

Proberen
Consumeren

Tzolk'in - Haab (2008)

Proberen
Consumeren

Pharaoh Overlord (FI)

2008-09-08T22:43:00.006+02:00

Pharaoh Overlord begon als een side-project van Jussi Lehtisalo, beter bekend als de gitarist van Finse cult-psych-rockformatie Circle, maar is intussen geëvolueerd tot een volwassen psychedelische biosfeer. Broeierige, minimalistische en doorploegend repetitieve gitaren, die jou, de luisteraar, gaandeweg in een geheel andere staat van bewustzijn brengen. Pharaoh Overlord is - naar eigen zeggen - zowel beïnvloed door Philip Glass dan door Black Sabbath. Wat levert dat op?

#1

Stroperige jamsessies die ervoor zorgen dat je je door een verstikkend moeras van molasses wadend waant, ergens diep in de zuidelijke staten van de VS, terwijl de verzopen muskieten van je gezicht druipen. Alles kost veel energie, elke beweging voelt tegennatuurlijk. Zó voelt het als je je in de luren laat leggen door de long-form-loomheid van Lehtisalo & co.

#2
Tijdens track vier ('Love Unfiltered') van het tweede album (#2, verrassend genoeg) is er een merkbare overgang van het plakkerige, drukkende geluid van de vorige release, naar iets nieuws en ruimtelijkers. De vijfde en laatste track introduceert een donkerder geluidslandschap, met vlagen van verkeerd vermaakte violen.

#3
Album nummer drie is meer uptempo - bij vlagen bijna jazzy - maar wordt onderbroken door een... drone? Wat een veelzijdigheid! Hoewel de Finse drummer met Zwitserse precisie drumt, valt vooral op hoe Amerikaans het geluid van Pharaoh Overlord klinkt. #3 biedt door de toenemende ruimtelijkheid meer hoofdruimte, meer bewegingsvrijheid en een groter buffet aan sonische versnaperingen (dagelijks beschikbaar van 7.30 tot 10.00).

#4
Wów, wat een verandering. Vocalen? En een tempoverhoging? Lehtisalo legt het als volgt uit: album vier (en album vijf, nog uit te komen) zijn geënt op de jaren tachtig en zijn het resultaat van groei van Pharaoh Overlord van een project naar een "echte band" (zijn woorden, zie dit interview). Album '#4' is geïnspireerd door de heavy metal, maar de Suomi-touch is hier wel duidelijk: naast de shreddende gitaar is er ook een gitaar die met de vingertoppen wordt bespeeld. Hierdoor worden de riffs eigenlijk nergens écht intens. Wat opvalt is dat de gedeeltes met zang van een stuk mindere kwaliteit zijn dan de instrumentale tracks. Herhaling genoeg, maar geen echte diepgang. Jammer. Gelukkig gaat het hier alleen maar om de eerste track van het album ('Ridin', de naam zegt al genoeg), en het begin van tracks twee, drie en vier. Live lijkt het me prima te doen, vooral onder invloed van een gepaste hoeveelheid wiet, maar tijdens een serieus muziekmoment breekt het de stemming enigszins.

Er komt gelukkig weer een 70's/kraut/space-album uit na het vijfde, en ergens in een Fins gitaarlaboratorium/melasseraffinaderij bubbelt de cocon van drone-achtige plaat in een groeivat. Ik ben benieuwd.

Pharaoh Overlord - #1 (2001)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

Pharaoh Overlord - #2 (2003)

Proberen
Consumeren

Pharaoh Overlord - #3 (2005)

Proberen
Consumeren

Pharaoh Overlord - #4 (2006)

Proberen
Consumeren

Globoscuro (IT)

2008-09-08T16:06:00.006+02:00

Italianen hebben een bijzondere verhouding met abstract muziek. Mushroom's Patience is bekend (voor zover dat mogelijk is in deze kringen), maar er is meer. Vandaag Globoscuro, Italiaans: 'obscuur' & 'wereldbol', Globoscuro, Italianen: Emiliano Pietrini & Fabrizio Barsanti.

Als je hier eerder al genoot van 833-45, Off The Sky en/of Piscis, dan weet je ongeveer wat je kan verwachten. Maar er is meer dan geruis, geklik, gekraak en gezoem, want Globoscuro slaat uit naar zowel de duistere als de serene kant. Dat de gigerteller in de praktijk bijna non-stop de freaky uitziende, in biomechanisch alien-slijm gedrenkte, beschaduwde kant van het display opzoekt, zorgt er voor dat je de solipsistische schoonheid van de rustige gedeeltes nog meer op prijs stelt. What isn't out there can't hurt you. Want als ik één album als alternatieve soundtrack voor de film 'Alien' zou moeten nomineren, zou dat waarschijnlijk Globoscuro's 'Research' (2008) zijn. Je bent gewaarschuwd/lekker gemaakt.

Platen, dus. Waar te beginnen? De kwaliteit van de albums is constant. Er is progressie, maar ook het eerdere werk ('2001-2002', uitgebracht in 2006) is inventief - hoewel minder scherp geproduceerd. De sound is organischer, en er lijkt meer nadruk te liggen op enigszins melodische elementen.

Het album 'Roundabout' is een verzameling van eerder werk en is uitstekend geschikt om als proefrit te gebruiken. Hier zijn je sleutels.

Globoscuro - 2001-2002 (2006)

Release-pagina
Download

Globoscuro - You'll Be a Lamp of the Morning (2007)

Release-pagina
Download

Globoscuro & Roberto Maldoror Manfredini - Ginnungagap (2007)

Release-pagina
Download

Globoscuro - Hated by Butterflies (2007)

~~Release-pagina~~ Niet beschikbaar!
Download

Globoscuro - Research (2008)

Release-pagina
Download

Globoscuro - Roundabout Anthology (2008)

~~Release-pagina~~ Niet beschikbaar!
Download

This Morn' Omina (BE)

2008-09-01T18:13:00.008+02:00

Als je mijn weblog volgt, weet je dat ik een voorkeur heb voor genrebenders. Een kruising van invloeden die iets geheel nieuws oplevert. Wederom uit de duistere, tranceopwekkende rituele & zuiderbuurlijke hoek, de hoek waar Aluk Todolo zich ook verschurkt, komt This Morn' Omina (Myspace).

This Morn' Omina beweegt zich in het raakvlak tussen industriële en psychedelische electronische muziek. De originele tranceopwekkende muziek, de 'proto-trance', de psychoactieve oersoep in de menselijke geest waar zelfs de neanderthalers al op dansten, is een monotone, repetitieve beuk. Deze minimalistische, verschuivende progbeuk vind je bij This Morn' Omina terug als de basis van de muziek. Daaromheen trommels die in de diepste jungles niet zouden misklinken - jungles waar toevallig net een commune hippiekoppensnellers een freestyle-didgeridoobattle organiseert. In de verte is een psychedelisch trancefestival bezig, waar een paar didgeridoospelers spoorloos verdwenen zijn...

Hoe de zwaar distorted gabber-achtige beats erin passen - dát kan je zelf beluisteren.

Zoals je aan de foto ziet, moet een optreden van This Morn' Omina een show zijn die lichamelijk het uiterste van je vergt. De opzwepende, transformerende ritmes gaan láng door en zijn prima geschikt om je in te verliezen. This Morn' Omina klinkt over het algemeen vrij duister - de thema's waren geloof ik paniek, frustratie, woede en richtingloosheid; ellende houdt immers van gezelschap en een goed glas wijn met gelijkgezinden. Toch is die duisternis er niet overal, en verschilt het per CD hoe 'zwaar' de muziek is.

Ik heb bij lánge na niet alle platen van This Morn' Omina kunnen vinden. 'Taiu' en 'Les Passages Jumeaux' zijn bovendien respectievelijk de derde release uit de 'Hegira'-cyclus en de tweede release uit de 'Nyan'-cyclus. Mijn blik op de discografie is dus helaas beperkt tot deze albums. Op basis van mijn auditieve osmose tot nu toe kan ik deze band in ieder geval keihard aanraden.

This Morn' Omina - Taiu (2000)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

This Morn' Omina - Son of the Sun Promo (2001)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

This Morn' Omina - 7 Years of Famine (2003)

Proberen: deel 1 deel 2
Consumeren

This Morn' Omina - Les Passages Jumeaux 2CD (2007)

Proberen: CD1 CD2
Consumeren

Off The Sky (USA)

2008-08-25T21:56:00.010+02:00

Jason Corder (Kentucky, USA) heeft in de afgelopen jaren al flink wat albums uitgebracht, en het lijkt er niet op dat hij van plan is te minderen. Het lijkt er zelfs op dat hij steeds productiever wordt! Onder alias Off The Sky (Myspace hier) gebruikt hij (al dan niet live ingespeelde) instrumenten zoals gitaren en piano's, maar ook sine waves, field recordings en zelfs meteorologische data met weerpatronen om zijn muziek te maken.

Wat daar uit komt, nadat het een tijdlang synthetisch gekauwd en nog eens herkauwd is, is een prachtregurgitatie. Vredige landschappelijke ambient en electroakoestische instrumentatie wisselen elkaar af. Nooit is er te veel aan de gang, maar ook nooit te weinig. Het is geen moeilijke muziek, maar ook niet te makkelijk; want vergis je niet, op de achtergrond hoor je steevast gekraak en geklik dat je bij de les houdt. Dit maakt de muziek uitdagender, maar tegelijk ook makkelijker om de aandacht bij te houden. Goede muziek om de innerlijke ruimte tussen je oren mee te vullen als je headphones op hebt, maar net zo geschikt om je kamer mee vol te laten lopen. Qua pastoraalheid en ruimtelijkheid kan je Off The Sky prima typeren als een minder droney Pacta Sunt Servanda, eerder op deze weblog gefeatured. Als je dat leuk vond, kan je hier dus zeker je lol mee op.

Net zoals bij mijn vorige post (over netlabel-legende K.M. Krebs aka 833-45, zie hier) is er hier ook weer een grote keuze aan platen, en net als bij 833-45 is de laatste plaat én een full-length album, én heeft net genoemde laatste plaat een grotere sonische rijkheid dan het vorige werk. Om dat goed op prijs te stellen, raad ik je aan om eerst de EP's uit 2007 te proberen, en dáárna pas het nieuwste album ('Subtle Trees') te downloaden.

Off The Sky is niet het enige alias dat Jason Corder gebruikt. Twee relevante releases van andere projecten staan er daarom ook bij. Color By Numbers is in principe gewoon dezelfde Jason C., chaosvreter, alleen is de muziek nét iets meer in your face dan bij Off The Sky. Shelter's End is een side-project met mede-abstrahist Danny Kreutzfeldt (mijn andere soon-to-be-featured-here grote minimalismeheld, naast Richie "Plastikman" Hawtin en de mannen van Bohren & der Club of Gore).

Een deel van Jason Corder's oeuvre is alleen op CD te verkrijgen. Als wat je hoort je bevalt, raad ik je aan om eens de catalogus van (Hollands Glorie!) Nederlands ambient-label Databloem door te bladeren.

Off The Sky - Studies of Lifeform in Transit (2002)

Release-pagina
Download
The 'download all files' option on the release page appears to be broken, so I've zipped & uploaded them for your convenience.

Off The Sky - Caustic Light (2005)

Release-pagina
Download

Off The Sky - Form Creek EP (2007)

Release-pagina
Download tracks: 1 2 3 4

Off The Sky - Cumulae Movement EP (2007)

Release-pagina
Download

Off The Sky - Rare Decay EP (2007)

Release-pagina
Download

Off The Sky - Evolute of an Ion Apple EP (2008)

Release-pagina
Download

Off The Sky - Subtle Trees (2008)

Release-pagina
Download

Color By Numbers - The Transitions (2004)

Release-pagina
Download
The 'download all files' option on the release page appears to be broken, so I've zipped & uploaded them for your convenience.

Shelter's End - Excerpt from Extract EP (2007)

Release-pagina
Download

833-45 (CAN)

2008-08-25T20:17:00.005+02:00

Als je al enige tijd de netlabel-scene volgt, zal de naam K.M. Krebs wellicht een belletje doen rinkelen. Onder zijn eigen naam en onder alias 833-45 produceert Kevin Krebs glitchy, min of meer ritmische muziek. In deze post focus ik me op wat hij onder dat alias geproduceerd heeft:

Post-industrieel wit geluid en uit de lucht gegrepen ruimtefrequenties: Kevin heeft een ontvanger waarmee hij radio-uitzendingen en atmosferische effecten onderschept om er statisch geladen drones en ruisende spanningsvelden mee te maken.

Astronomische effecten en schaarse beats zorgen voor iets geheel nieuws. De muziek is tegelijk bruisend en sereen, krakelend en kloppend. 833-45's meest relevante netlabel-releases, die nog online staan vind je hier.

9 releases: door de nevels zie je het sterrenstof bijna niet meer. Om te beginnen zou ik de albums 'Solar Cycle 23' en 'Rain 1' uitproberen. Beide leggen vooral de nadruk op de drone-'n-radio-kant van 833-45. Op 'Tunguska', de meest recente release in de bijna tienjarige netlabel-carriére van Kevin Krebs, is duidelijk te horen dat hij nog steeds bezig is nieuwe delen van het geluidsuniversum in kaart te brengen: de variatie is groter, terwijl de coherentie behouden blijft. De integratie tussen de inmiddels welbekende gekaapte communicatiesignalen en het nieuwe, meer uiteenlopende geluidslandschap is een feest voor de droneheads onder ons. Ook een aanrader, dus.

833-45 - Distance EP (1999)

Release-pagina
Download

833-45 - Wavelength EP (2000)

Release-pagina
Download

833-45 - Sunspot EP (2000)

Release-pagina
Download

833-45 - Solar Cycle 23 LP (2002)

Release-pagina
Download

833-45 - Deadfire EP (2003)

Release-pagina
Download

833-45 - Xi Phosphe EP (2004)

Release-pagina
Download tracks: 1 2 3 4 5

833-45 - Rain 1 (2007)

Release-pagina
Download

833-45 - Passages (2007)

Release-pagina
Download

833-45 - Tunguska (2008)

Release-pagina
Download

Rosetta (USA)

2008-08-17T22:06:00.008+02:00

De laatste dagen steekt één band qua speelfrequentie er met kop en schouders bovenuit: Rosetta. Rosetta (uitvalsbasis: Philadelphia) is ambitieus. Heel ambitieus: Hun eerste album was meteen een dubbel-CD, maar eigenlijk een driedubbel-CD. Hierover later meer.

Wat kan je muzikaal gezien van Rosetta verwachten? Abstractie en verdoemenis! De band heeft een geheel eigen stijl, het best te omschrijven als 'space metal' of, zoals de band zelf zegt op hun Myspace-pagina: "Music for astronauts". De muziek is dan ook high on concept.

De eerste track van het debuutalbum opent onschuldig genoeg. Een niet anders dan als 'vriendelijk' te omschrijven baslijn, melancholisch klinkende gitaren die langzamerhand een melodische textuur breien... Een stuwend electronicaplatform levert de ondertonen, ver waarboven stratosferische gitaren jengelen. En dan, krap voor de tweede minuut begint volgt de lancering: rauwe, zware geschreeuwde vocalen berijden een rollende donderwolk van distortie. De gitaren en de baslijn die eerst nog zo onschuldig waren, vinden nu een plek in een veel duisterder hoekje van de muzikale kosmos - en ze komen er ook niet meer uit tijdens de rest van de CD. Als ik moet namedroppen zou ik zeggen dat als je van Isis of Neurosis houdt, je hier wel aan je trekken komt.

Of als je van Bohren houdt, natuurlijk, want dat betekent dat je sowieso een goede muzieksmaak hebt.

Ik had het al over een twee/driedubbel-album. Dat zit zo: 'The Galilean Satellites' kan je op drie manieren beluisteren. CD één is het album dat ik net zo lyrisch beschreef, CD 2 is drones, en je kan ook beide CD's tegelijk (!) luisteren. Bepaalde tonen in de beide CD's 'cancelen' elkaar als het ware, waardoor iets geheel nieuws ontstaat. De distortie op de losse cd's is maar het geruis van een kabbelend beekje vergeleken bij wat er los komt in de combinatie. Geweldig.

Bij follow-up Wake/Lift hoort ook een drone-CD, maar deze is juist niet bedoeld om tegelijk af te spelen met het album. Electronicagenie Mike Armine (die ook wel van post-industrial en power electronics houdt, zie side project Rise of Because) heeft de drone-EP zo gemaakt dat hij juist totaal níet klinkt wanneer deze wordt samengespeeld met het album. Ook op andere vlakken is het oog voor detail dat Rosetta aan dag legt verstillend: hun eerste album 'The Galilean Satellites' eindigt abrupt, maar loopt wel vloeiend over in tweede album 'Wake/Lift'. Dát is pas grondigheid. Verder zijn de teksten gewoon erg goed, hoewel verschrikkelijk duister. Lyrics erbij houden is echter wel een aanrader, want de zanger (schreeuwer?) verstaan is erg lastig.

Begin met het eerste album als je van sinistere rauwheid houdt. Het latere werk heeft meer post rock-invloeden, maar is op plekken nog even duister. Ik heb ook de split-EP met Balboa voor jullie gevonden, maar aangezien ik niet onder de indruk ben van hardcore-act Balboa ben ik zo vriendelijk geweest hun nummers van de EP te halen. Gezamenlijke track 'Project Mercury' is wel (zeer) de moeite waard en heb ik dus laten staan.

Rosetta - The Galilean Satellites (2005)

Proberen: CD1 (album) CD2 (drones)
Consumeren
Gecombineerde CD: Deel 1 Deel 2

Rosetta - Wake/Lift (2007)

Proberen
Consumeren

Rosetta - The Cleansing Undertones of Wake/Lift EP (2007)

Proberen
Consumeren

Rosetta - Project Mercury [Split] (2007)

Proberen
Consumeren

Bohren & der Club of Gore (DE)

2008-08-15T20:33:00.011+02:00

De Duitsers van Bohren & der Club of Gore ('Boren en de Club der Ingewanden', voor de niet-Germanofonen onder ons) maken muziek die ze zelf omschrijven als 'doomjazz'. Begrijpelijk, want de heren, die hun band vernoemden naar (Hollands Glorie!) instru-herrieband Gore, hebben hun wortels in de (black) metal. Verrassend, ook, want de koers van dreigende metal naar doemvallige jazz is niet vanzelfsprekend. De combinatie levert echter vuurwerk op. Extreem langzaam, film noir-verantwoord vuurwerk. Misschien is de term 'mondingsvlammen van pistolen in een donker steegje' beter op zijn plaats.

Wat doet Bohren? Bohren rekt elke, spaarzaam aangeslagen toon uit tot in het absurde, alleen wordt het nooit humoristisch. Elke toon is zwaar verstoord. Naar verluidt duurt het opnemen van een album nooit zo land voor de band, maar zitten ze soms tot wel een jaar nadat de studio-opnames klaar zijn nog aan de distortie te tweaken. Bohren klinkt op het eerste gehoor misschien toegankelijk, maar dat is slechts aan de oppervlakte. De muziek van Bohren verbergt een hypnotische diepte. Tussen twee tonen verdrink je bijna in de massief stroperige, inktzwarte drones.

Hun 'discgoregraphy' vind je hier, minus de eerste twee EP's. Liebhaber zullen opmerken dat de Split-EP met Wald uit 1995 ook ontbreekt. Hier is een goede reden voor: de EP heeft maar één enkele Bohren-track. Omdat de track uit dezelfde periode komt uit Gore Motel, heb ik 'm daarbij gedaan. De productie is wel duidelijk van een ander niveau: het klinkt zowat toegankelijk, omdat de vette Germanische distortie mist na elke toon. Dat je het even weet.

Op Gore Motel en Midnight Radio speelt Bohren nog met de oude bezetting. Na Sunset Mission verdween één van de gitaristen met een satanische BAMF, om vervangen te worden door een saxofonist. Bohren zonder saxofoon is goed, Bohren mét saxofoon is grandioos. Het resultaat van de wisseling is dat de nummers minder klinken als een eenzame nachtelijke autorit over een Amerikaanse prairie en méér als een soundtrack bij een eenzaam uitzicht op de regenachtige skyline van Gotham City.

Goodies voor jullie:
Een interview met Bohren op het Engelstalige e-magazine Maelstrom.nu, en een Duitstalig interview met Bohren volgt hieronder. In deze video-podcast praten twee leden van Bohren over de toen net uitgekomen plaat, 'Geisterfaust'.

Verder kun je hier nog een artikel vinden dat dieper in gaat op Bohren, de band en Bohren, de geweldigheid.

Hun nieuwe CD, 'Dolores', komt in oktober 2008 uit. Ik kan sowieso bijna niet wachten op oktober, mede omdat de mannen van Bohren (die slechts zelden optreden) dan in Paradiso Amsterdam staan. In het voorprogramma staat Alexander Tucker, die eerder op deze weblog werd gefeatured: zie hier voor de releases van zijn side project met Stephen O'Malley van SUNN O))).

Ik ben van de partij: Bohren is mijn favoriete band. Het live-optreden belooft ook veel goeds: naar wat ik vernomen heb speelt Bohren namelijk in een totaal donkere ruimte, waarbij alleen de handen die over de instrumenten kruipen belicht zijn. Vet.

Bohren & der Club of Gore - Gore Motel (1994)

Ausprobieren: 1 2
Konsumieren

Bohren & der Club of Gore - Midnight Radio 2CD (1995)

Ausprobieren: 1 2 3 4
Konsumieren

Bohren & der Club of Gore - Sunset Mission (2000)

Ausprobieren: 1 2
Konsumieren

Bohren & der Club of Gore - Black Earth (2002)

Ausprobieren: 1 2
Konsumieren

Bohren & der Club of Gore - Geisterfaust (2005)

Ausprobieren: 1 2
Konsumieren

Pacta Sunt Servanda (SE)

2008-08-10T13:35:00.007+02:00

Pacta Sunt Servanda (Latijns voor 'overeenkomsten dienen te worden nageleefd') is een drone-project van de Zweed C-J Larsgården. Piano's, electrische en akoestische gitaren, pedaal- en computereffecten en field recordings vliegen je rustgevend om de oren. De drones zijn maximaal astraal en pastoraal tegelijk.

Net als bij Cisfinitum, dat eerder op deze weblog in de spotlights stond, zijn de vloeiende verweving van electonische en akoestische geluidspaletten met de lichtere en de duisterder kanten bij Pacta Sunt Servanda de hoofdattractie. De congruente stereoscopische plaatsing van de ingespeelde instrumenten brengt een ongekende ruimtelijke beleving: het is net of je een drone-band hoort spelen op een podium in een concertzaal. In tegenstelling tot Cisfinitum is Pacta Sunt Servanda echter een solo-project!

Op C-J Larsgården's website vind je ook zijn andere muzikale projecten. De goede man heeft intussen een label gevonden en is allerlei andere kanten op gegaan, muzikaal gezien. Het is bij drie Pacta Sunt Servanda-releases gebleven. Alle drie de albums staan op zich als een apart hoofdstuk in zijn discografie, en daarom kan je ze alle drie hier vinden.
C-J's volledige discografie kan je hier vinden.

Pacta Sunt Servanda - A Trap it is EP (2005)

Release-pagina
Download

Pacta Sunt Servanda - The Sputnik EP (2006)

Release-pagina
Download tracks: 1 2 3 4 5

Pacta Sunt Servanda - 24:17 EP (2006)

Release-pagina
Download

Surface of Eceon (USA)

2008-08-04T16:33:00.005+02:00

Surface of Eceon (of Surface of Eceyon, de band is er zelf geloof ik nog niet helemaal uit) is een groep samengesteld uit leden van bekende psychedelische rockbands: Landing, White Rainbow, Jackie-O Motherfucker en Yume Bitsu. De term 'supergroup' is dan ook niet uit de lucht gegrepen!

Surface of Eceon maakt space rock-achtige muziek, die is licht is zonder zweverig te worden. Het is duidelijk dat ze zich door de post-rock hebben laten beïnvloeden. Zachte strijkinstrumenten, subtiele drums, euforische gitaren, stuwende baslijnen, gloeiende synthesizer-effecten, sporadische zang - allemaal instrumenten die zich samen als een warme, in LSD gedrenkte deken om je heen wikkelen en je het wijdse oppervlak van het fantasy-landschap van Eceon laten zien. Er schijnt nog een verhaal en een hele myhtologie achter te zitten, maar dat kon ik uit de muziek zelf niet duidelijk op maken. Uiteindelijk gaat het natuurlijk om wat je er zélf bij ziet.

Er zitten ook wat minder lievige nummers tussen, waarbij de electrische gitaren de boventoon voeren. Een uitstekende manier om de diepte in te gaan: het wordt wél interessant maar niet te moeilijk. Een uitstekende band om met anderen te delen tijdens rustige momenten. De muziek is rustig, maar niet zoetsappig. De thema's zijn fantasmagorisch, maar worden je niet opgedrongen.

Surface of Eceon heeft inmiddels vijf albums uitgebracht: 3 full-length albums, één EP en een split-album met Paik en Kinski (die ik helaas niet voor jullie heb kunnen vinden). Alle vier de albums zijn goed, en vergelijkbaar qua inhoud - dus kijk zelf maar waar je begint.

Helaas heeft Surface of Eceon al een tijdje niets nieuws uitgebracht en zijn ze momenteel niet aan het touren, dus als je ze wil supporten raad ik je aan te overwegen hun platen aan te schaffen. Van 'Revenge of Dragyyn' zijn er nog LP's over. Idee?

Surface of Eceon - The King Beneath the Mountain (2001)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

Surface of Eceon - Dragyyn (2003)

Proberen
Consumeren

Surface of Eceon - The Tussyan Ruins EP (2003)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

Surface of Eceon - Revenge of Dragyyn (2004)

Proberen
Consumeren

Cisfinitum (RU)

2008-08-04T01:34:00.008+02:00

Cisfinitum is het muzikale project van de Russische muzikant en componist Evgueny Voronovsky. Voronovsky is klassiek opgeleid - hij heeft op het staatsconservatorium in Moskou gezeten - en dat hoor je terug in zijn muziek. De electronische en akoestische klanken die hij en zijn groep medemuzikanten (die grotendeels anoniem blijven) produceren, zijn enorm gedetailleerd. Hemels zwevende en industrieel schrapende geluiden wisselen elkaar op een vlekkeloze manier af.

Voronovsky zelf is professioneel violist, en je hoort dan ook zeer regelmatig strings terugkomen (hoewel niet in elk nummer). Electroakoestisch gemanipuleerde strings, welteverstaan. Het zou gemakkelijk zijn om Cisfinitum met Stars of the Lid te vergelijken, en dat ga ik dan ook doen.

Cisfinitum is electronischer en abstracter, tegelijk metaliger en toch dramatisch. Door het uitgebreidere pakket aan geluiden (viool, piano, vocals, wind- en percussie-instrumenten) kunnen de nummers in principe alle kanten op gaan, hoewel Voronovsky een voorkeur heeft voor de duisterder kanten van de ambient. Zelf noemt hij zijn muziek 'industrial-ambient-lezing van academische en traditionele muziek'. Zo.

Voor mensen die van ambient en drones met scherpe randjes houden is deze muziek zeker aan te raden. Deze muziek is niet speels, maar serieus en je mag er dan ook serieus van genieten. Koptelefoon op, ogen dicht en wegzweven.

Hieronder alle vier de netlabel-releases van Cisfinitum. Het eerste album (uit 1998!) is duidelijk anders dan het nieuwere materiaal. Vrijwel geen viool, en meer gebruik makend van metalige geluiden. Malgyl en Landschaft zijn helemaal in balans tussen mooi en moeilijk. Verder nog een link naar een live-set van Cisfinitum die is opgenomen tijdens een RU.NOISE-party in Kiev in Ukraine. Deze set heeft, in tegenstelling tot de albums, elementen van power electronics en noise erin, maar je hoort nog steeds duidelijk dat het Cisfinitum is.

Cisfinitum - 0 vs. 0 (1998, 2004 reissue)

Release-pagina
Download

Cisfinitum - Landschaft (2005)

Release-pagina
Download

Cisfinitum - Malgyl (2005)

Release-pagina
Download

Cisfinitum - Live at RU.NOISE Kiev (2004 reissue)

Release-pagina
Download

YOB (USA)

2008-08-03T21:46:00.006+02:00

YOB is een Amerikaanse stoner/doom/sludge-metal band. Wat eerste dat opvalt zijn de vocalenm die uiteen lopen van gesproken woord via subsonisch gegrom naar gemeen vervormde, Jennifer Herrema-achtige snauwen.

Het tweede dat opvalt is dat de nummers, hoewel ze erg lang zijn, geen moment vervelen. Lengte is niet per sé een indicatie van kwaliteit, want het is niet zo eenvoudig om de aandacht een kwartier of langer vast te houden zonder in herhaling te vervallen. YOB weet duidelijk hoe ze een goede track moeten opbouwen, zonder hun toevlucht tot gimmicks te moeten zoeken. Ja, er wordt geschreeuwd, en ja, er worden vocalen vervormd, maar gelukkig is dat niet het enige dat er gebeurt. De instrumentale stukken geven meer dan genoeg ruimte om de zware gitaarriffs helemaal tot hun recht te laten komen. Elke keer weer verdrinken de vocalen in een zee van overstuurde gitaren, om daarna met een andere invalshoek toch weer terug te komen. Luister, en je begrijpt meteen wat ik bedoel.

Hieronder vind je alle drie de albums die YOB heeft uitgebracht. De band ging in 2006 uit elkaar, maar zanger/tekstschrijver Mike Scheidt heeft intussen een nieuwe band: Middian. Wat kan je er van verwachten? Het is YOB, maar dan sneller, gemener en net zo verstikkend, met een grotere variatie aan vocale stijlen; wat Middian doet is eigenlijk een logische extrapolatie van de richting die YOB was ingeslagen. Middians debuutalbum, 'Age Eternal' staat er daarom ook in deze post.

De bandleden van Middian (uit Oregon) kregen eind 2007 een rechtszaak voor hun kiezen van een andere Amerikaanse band, 'Midian' (uit Milwaukee), die vond dat de band moest stoppen met het verkopen van hun platen en hun naam moest veranderen. Rechtsgeldig gezien konden ze die claim niet echt hard maken (ze speelden nooit, hadden nog nooit een plaat uit gebracht), maar Scheidt & co waren niet bereid een advocaat in te huren en de zaak aan te vechten - tot de fans donaties begonnen te storten voor een 'Middian legal defense fund'. Ondanks dat ze door de hele situatie door hun label, 'Metal Blade records' gedumpt zijn, tourt Middian (uit Oregon) inmiddels weer. Gelukkig maar.

YOB - Catharsis(2003)

Proberen
Consumeren

YOB - The Illusion of Motion (2004)

Proberen: Deel 1 Deel 2
Consumeren

YOB - The Unreal Never Lived (2005)

Proberen
Consumeren

Middian - Age Eternal (2007)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

Piscis (MEX)

2008-08-03T02:00:00.009+02:00

Piscis is Arturo Ortega, eigenaar van Mexicaans netlabel A.M.P. Records. A.M.P. staat hier natuurlijk voor 'Amplified Music Pollution.'

Piscis (Spaans: "Vis") is ook erg vaag. Een bizarre opeenvolging van geluiden speelt parten met je zintuigen. Zinderende en klotsende geluiden geven elke seconde van elke plaat een totaal onlogische, maar erg lekkere textuur. Soms hoor je minutenlang een drone erachter, die opeens wegvalt en een gat achterlaat dat wordt opgevuld met een bijna electrische spanning. De muziek glijdt en glibbert alle kanten op, maar verliest nooit haar focus of progressie; geen twee seconden klinken hetzelfde. De productie is goed, érg goed.

Ortega haalt onder andere cymbalen, field recordings, verstoorde gitaren en een Chinese harp door zijn computer om tot een verslavende synthetische substantie te komen.

Speels, met scherpe randjes. Chaotisch harmonisch, als een processie van doorgedraaide kopieermachines in een kathedraal. Zijdezachte gevoelens gaan gestaag over in getik, geklik en geraas, volstrekt natuurlijk en organisch in hun overgang.

De hoeveelheid creativiteit en aandacht voor detail zijn buitengewoon. De albums zijn dan allemaal van een enorme sonische rijkheid. Proef, probeer en misschien raak je net zo hooked als ik.

Piscis heeft alleen netlabel-releases to nu toe, bij verschillende netlabels. Op archive.org kan je ze allemaal downloaden.

Piscis - Piscis EP (2005)

Release-pagina
Download

Piscis - Uva Ulular (2006)

Release-pagina
Download

Piscis - Barco Portatil (2007)

Release-pagina
Download

Piscis - In the Room of a Singer EP (2007)

Release-pagina
Download

Piscis - Paisaje Interior (2007)

Release-pagina
Download

Piscis - Manzana (2008)

Release-pagina
Download

Piscis - Live at Estudios Garrapata (2008, Live)

Release-pagina
Download

Aluk Todolo (FR)

2008-08-02T01:18:00.007+02:00

Occulte noise-rockers Aluk Todolo brengen een mengeling van zich langzaam en zwartgallig voortslepende trance-opwekkende rocknummers, zich langzaam en zwartgallig voortslepende trance-opwekkende rocknummers met dikke verstoring er onderdoor, en zich langzaam en zwartgallig voortslepende trance-opwekkende rocknummers met dikke verstoring er onderdoor en geglitched gitaarwerk er overheen.

De muziek is uitdagend, en vergt geduld. De nummers zijn monotoon en duren lang, erg lang. Dit is voor mij trouwens een compliment; your mileage may vary. In de reviews die ik heb gelezen gebruikte men vaak de genres 'krautrock' en 'black metal' als een indicatie voor de muziek die deze band maakt, hoewel ik zulke termen bij Aluk Todolo tekort vind schieten. De band omschrijft zichzelf op hun zéér psychedelisch verantwoorde Myspace-pagina als 'religious psychedelic trance' en hier kan ik me helemaal in vinden.

Ze hebben tot nu toe twee platen uitgebracht. Hun debuut is een 7"-single met twee tracks, die nog duidelijk door de psychedelische rock zijn beïnvloed. Het album komt qua lengte en materie meer overeen met een EP. Het laat veel (interessant) nieuws horen, en stemt zéér hoopvol over de richting die ze op aan het gaan zijn. Het is harder en abstracter. Ik ben dan ook erg benieuwd naar wat er komen gaat.

(Ik snap trouwens werkelijk waar niets van hun zelfverzonnen religie (zie de site) of het brabbeltaaltje dat ze erbij bedacht hebben (hoor de nummers), maar ik kan je wel vol vertrouwen mededelen dat het lichtelijk geniaal is. De platen zien er erg mooi uit, en de LP's zijn nog niet uitverkocht!)

Op YouTube kan je Aluk Todolo live zien spelen.

Aluk Todolo - Aluk Todolo (single, 2006)

Proberen
Consumeren

Aluk Todolo - Descension (2007)

Proberen
Consumeren

Ginnungagap (USA)

2008-07-31T19:57:00.004+02:00

De illustere Stephen O'Malley (SUNN O))), Grave- & Pentemple, Aethenor en vele anderen) is een man van vele talenten (en richtingen). Één van zijn projecten is Ginnungagap.

Ginnungagap is oud-Noors en betekent ruwweg vertaald 'een kloof van schijnbare leegte, gevuld met potentiële creativiteit.' Toepasselijk.

Atmosferische instrumentale drones, soms met electrische gitaar, dan weer met Indiase instrumentatie. Sporadische vocalen, al dan niet herkenbaar als woorden, brengen een onverwachte emotionele lading. Diepe strijkklanken geven textuur aan de extreem uitgerekte nummers. Ik denk dat ikzelf trouwens eerder de term 'sessies' zou gebruiken. Het allerkortste nummer dat ze gemaakt hebben is 7 minuten lang.

Ginnungagap heeft tot nu toe vier platen uit gebracht: 2 EP's, een album en een live-album. Hieronder vind je ze alle vier. Return to Nothing, het live-album, is ook meteen het meest abstracte album; de opname-kwaliteit is erg goed (zeker voor een live-album).

Alle vier de platen zijn out of print. Gelukkig is er eBay, en zijn er nog zo'n honderd andere muzikale projecten van Stephen O'Malley & co waar je wél platen van kan kopen. Op 5 september staat hij tijdens de 'Night of the Unexpected' in Paradiso Amsterdam met theaterstuk (!) Kindertotenlieder (KTL). Een medebandlid uit Ginnungagap, freefolker en singer-songwriter Alexander Tucker, treedt 19 oktober op met Bohren & der Club of Gore, ook in Paradiso.

Ginnungagap - 1000% Downer EP (2004)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

Return to Nothing (Live, 2004)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

Ginnungagap - Remeindre (2005)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

Crashed Like Wretched Moth EP (2006)

Proberen
~~Consumeren~~ Out of print!

Tia Carrera (USA)

2008-07-30T22:37:00.013+02:00

Tia Carrera is een psychedelische stonerbluesrock-formatie uit Austin, Texas. Interesse al gewekt?

Bijna alle nummers duren tien minuten of langer, wat deze band de tijd en de ruimte geeft om lekker de diepte in te gaan. Meermaals las ik reviews waarin de bands Jimi Hendrix en Black Sabbath als invloeden van Tia Carrera werden genoemd.

In mijn eigen woorden: geniale baspartijen die door een muur van loom krullende gitaren heen stuiteren. Dit wordt onvoorspelbaar maar regelmatig onderbroken door dikke, Amerikaans verantwoorde riffs en (wijselijk) spaarzaam gebruikte synthesizereffecten & orgelpartijen. Er zit enorm veel variatie in de nummers, en de drummer is een constante zweetverschaffende aanwezigheid. Strák.

Bij deze hun tot nu toe uitgebrachte albums. Kijk maar waar je begint: alles is stone good. Ik moet zeggen dat ik niet kapot ben van de opnamekwaliteit van de eerste twee albums, maar dat het wel bijdraagt aan de ruigheidswaarde van de muziek.

Tia Carrera - The November Session (2005)

Proberen
Consumeren

Tia Carrera - Untitled (2006)

Proberen
Consumeren

Tia Carrera - Heaven/Hell EP (2007)

Proberen
Consumeren